ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ

Στον έρωτα όλα είναι ανάποδα
Να χωρίζεις σημαίνει να ξεκινάς από την αρχή
και το να φεύγεις σημαίνει να έρχεσαι

Την Πέμπτη να συνέρχεσαι:
να χαστουκίζεις και να αγκαλιάζεις τον εαυτό σου
Να τον στριμώχνεις στη γωνία

Κάτι περίεργο συμβαίνει στον λαιμό
εκκολάφθηκε μια μικρή λέξη

Την Τετάρτη είπε έχω ένα δώρο για σένα
κάτι να σου θυμίζει εμένα
και μου πρόσφερε μια κοσμηματοθήκη δεμένη με σπάγκο
περασμένο στο σπάγκο ήταν το κλειδί του σπιτιού

Δεν ήθελα να πάρω το κλειδί κι έτσι μου έδειξε
πώς να διαρρήξω το διαμέρισμά του
χρησιμοποιώντας πιστωτική κάρτα

Φόρεσα πάντως το κολιέ στο λαιμό μου
-ανάποδα, να μη με ληστέψουν-

και πήγα μια μεγάλη βόλτα

Ήταν Πέμπτη, ζεστό δειλινό

Ήταν μια όμορφη βραδιά νηφαλιότητας

Την Παρασκευή το πρωί άλλαξα την κλειδαριά
για να ταιριάζει στο δικό του κλειδί

*

ΑΘΑΝΑΤΗ

Η μεγαλύτερή μου δύναμη είναι
ότι ενίοτε επιθυμώ να μην υπάρχω
Έτσι, όταν υπάρχω, τότε πράγματι υπάρχω

Θα έπρεπε να έρθετε να με επισκεφθείτε
να δείτε ότι είμαι καλά
Φυτεύω βότανα στις γλάστρες του σπιτιού
δηλητηριώδη και θεραπευτικά σαν την αγάπη της μητέρας

Στον κήπο – άγρια χόρτα
ανθεκτικά και αθόρυβα σαν την αγάπη του πατέρα

Μου ανήκουν όλα όσα είναι δικά μου
Και τίποτα άλλο
Γι’ αυτό μπορώ να τα μοιραστώ μαζί σου
την νύχτα και την μέρα

Εσύ δεν είσαι νεκρή
Αθάνατη είσαι σαν τη μόδα των πυκνών φρυδιών
Και τον πρωινό καφέ

Κάθε τόσο κάποιος λέει ότι δεν υπάρχεις
-τότε πως γίνεται να σε βλέπω στα πρόσωπα όλων;

*Από τη συλλογή “Η καλοσύνη διαχωρίζει τη μέρα από τη νύχτα”, εκδ. Θράκα, 2023. Μετάφραση: Irena Gavranovic Luksic.