ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Ντυμένο στο χρώμα
της αγνής του φύσης
άσπρο
με κορμί πρασινωπό

*

ΕΙΚΟΝΑ Α’

Ένα δέντρο
ξάπλωσε στην αμμουδιά
μα η αλμύρα
του ‘καψε τα χείλια

*

ΕΙΚΟΝΑ Β’

Οι νύχτες στον Αντάρτη είναι άχρωμες
Το φως της μέρας κίτρινο
Τα τραίνα σφυρίζουν σαν τα κουδούνια
που κρέμουνται στη χαίτη της νύχτας
Κι η σκιά ενός σκύλου
ξαπλώνεται λυπημένη
κουνώντας την ουρά της

*

ΕΙΚΟΝΑ Γ΄

Κατά τον βοριά είπαν οι ναύτες
κι έδειξαν
ένα πεσμένο κυπαρίσσι στην άκρη του βουνού

Κατά τον νοτιά είπαν οι ξυλοκόποι
κι έκοψαν
άλλο ένα κυπαρίσσι

Τότε οι ναύτες θύμωσαν
ανέβηκαν το πέτρινο μονοπάτι
κι έριξαν
άγκυρα στο μεγάλο πηγάδι της θάλασσας

Οι ξυλοκόποι όμως συνέχισαν
να σφυρίζουν
με τα σουραύλια τους

Να δείχνουν το στήθος τους στον οργισμένο νοτιά
και να χορεύουν
ξέφρενα μπρος στα καλάμια του κάμπου

*

ΕΙΚΟΝΑ Δ’

Το ξερό φρύγανο στάθηκε στη μύτη του βουνού
Αγνάντεψε για κάμποση ώρα τη μεγάλη λίμνη
κι έπειτα
στο πρώτο φύσημα του Εύρου
γέλασε
Μα ο αέρας
που πέρασε απ΄ τα μύρια παραθύρια του
το φίλησε
και πέθανε

*

ΕΙΚΟΝΑ Ε’

Τρεις καβαλάρηδες
Κλείδωσαν τις πόρτες του Νείλου
Όταν οι Φαραώ
Φύτεψαν δυο ανθισμένα φύλλα παπύρου
Για να θυμίσουν στους Επιγόνους
Πώς μια Γοργόνα
Πήρε τ’ όνειρο
Κορδέλα στον λαιμό της

*Από τη συλλογή “Πρωτογονία”, εκδ. Bibliotheque, Απρίλης 2023.