ΕΠΙΘΥΜΙΑ

Έγραφε και ακουμπούσε
την ψυχή του στο χαρτί

Δεν τους άντεχε
τους υπόγειους χώρους

Ήθελε να αναπαυθεί
εν ειρήνη σε πυκνούς στίχους

*

ΣΤΑΥΡΟΙ

Κεραίες υψώνονταν πάνω απ’ τις ταράτσες

Ένα δάσος πυκνό
μέχρι πέρα μακριά
όσο πήγαινε το μάτι
όσο απλωνόταν η άχαρη πόλη

Σταυροί έλεγες σε απέραντο νεκροταφείο

Στις πολυκατοικίες μέσα
θαμμένοι οι ζωντανοί…

*

ΤΟΠΟΣ ΚΛΕΙΣΤΟΣ

Πήγε να γράψει ένα ποίημα από ήλιο
Όλη την μέρα μάζευε βότσαλα λέξεις
επίθετα στιλπνά, χαρούμενα

Ήθελε να το χαρίσει στην μάνα του
Ν’ ανοίξει η ψυχούλα της

Δεν μπόρεσε
Σκόνταψε στης γης τα ουσιαστικά

*Από τη συλλογή “Της Γης τα Ουσιαστικά”, εκδ. Χαραμάδα, Πάτρα 2007.