Όπως καταπίνουμε το σάλιο μας
ξυπνώντας.
Όπως γευόμαστε το αίμα
στα ποτήρια του νερού.
Όπως ζούμε μέσα σε όλη αυτή την τάξη.
Σου μιλάω.

Θα πεις πως είμαστε πολύ καλά
και πως ένας μικρός θεός κάθεται στο κεφάλι σου.
Θα τραγουδήσεις όπως ένας γέρος μάγειρας
λέξεις εκατό χιλιάδων χρόνων
για βλέφαρα άρρωστα.
Θα ’χει ζέστη.
Όπως
χτυπήματα στα μάτια.
Ή όπως
όταν πίνεις με καλαμάκι
ένα υγρό κολλώδες
και αρωματικό.

Και
η άμμος πάνω μας
θα μοιάζει με ψίχουλα ψωμιού
κάτω απ’ την κουβέρτα.

Ακούς τ’ ασθενοφόρα;
Ακούς τις μύγες
που πλένουν τους νεκρούς;

*Μετάφραση: Γιάννης Χονδρός.
**Αναδημοσίευση από εδώ: https://teflon.wordpress.com