Αυτά όλα έγιναν καιρό πριν
ένας Θεός απ’ όλους τους Θεούς
είπε πως δεν υπάρχουν πολλοί Θεοί στην πραγματικότητα
και πως μόνο αν υπάρχει ένας
υπάρχουν κι άλλοι
αντίθετα – είπε- αν ο ένας Θεός δεν υπάρχει
κανένας Θεός δεν υπάρχει.

Κι αν δεν υπάρχει Θεός τι υπάρχει;
Σκοτάδι μόνο και άγριοι βράχοι
άγρια πουλιά και σωθικά ανθρώπων
δίχως των ανθρώπων τη φλόγα

Θεός δίχως των ανθρώπων τη φλόγα
είναι καλύτερα
-είπαν τότε οι Θεοί –
οι πολλοί και ο ένας.

Κι αν δεν υπάρχει Θεός τι υπάρχει;
Η εξουσία χωρίς τη φλόγα των ανθρώπων

Κι άρχισαν οι Θεοί να χάνονται και να λιώνουν
όπως το χιόνι στους βράχους
-που κρέμονταν τα σωθικά μας
μήνα Αύγουστο- .

Χωρίς Θεούς ο Προμηθέας
ένα κουφάρι άδειο
θα μείνει – είπαν
κι άρχισαν οι Θεοί να λιώνουν.

Ο ένας – όλοι οι Θεοί- γνώριζαν πια πως δεν υπάρχουν
και πως υπάρχουν μόνο
άνθρωποι κρεμασμένοι στα βράχια
μήνα Αύγουστο
στα βράχια και Φλεβάρη
και τους καλάρεσε
για πάντα να υπάρχει
ό,τι δεν υπάρχει
και για πάντα άνθρωποι
μισοφαγωμένα μαρτύρια.

Μα απ’ τους ανθρώπους κάποιοι έλεγαν
τα ονόματα των πραγμάτων.
Θεό έλεγαν την εξουσία του
και έλεγαν φωτιά την συντριβή της.

Κάποιοι που δεν είχαν Θεό.

Ένας ντελιβεράς
ένας σερβιτόρος
μία νεκρή γυναίκα
το πνιγμένο παιδί της
ένας εργάτης
ένας Αφγανός
ο Ζακ
μια νεκρή γυναίκα
ο Παύλος.

Ένας

Προμηθέας που ζει στη γειτονιά μου
κι η εξουσία ξέρει πάντα να σταυρώνει
σαν ειμαρμένη σκαρφαλώνει στην ποδιά μου
κι ένας Καύκασος κάθε στιγμή φυτρώνει.