αναπνέω

μια θλίψη με μαύρα μαλλιά
-τα αγαπημένα σου
νύχια που σκάβουν το χώμα
να βρουν τίποτα
σάρκα
μελανιές
τρίχες γυρνάνε προς τα μέσα
αφιλόξενο έξω
-λείπουν τα χέρια σου
σκεύρωσε το κορμί μου
μαθημένο εμβρυακή στάση
ο τοίχος μετωπική απειλή
στο διπλανό δωμάτιο ανταγωνίζεσαι
το χτεσινό ξενύχτι
ό,τι ακούς βρίσκει τις φλέβες μου
γροθιά και κόμπος
κάθε που ανστενάζεις
σφίγγω τα χείλη να μη σε φωνάξω
το μαξιλάρι σου πληρώνει τον εγωισμό
ο καθένας μόνος περνάμε το ρεπό σου
χθες βράδυ έλειπες μαζί
έγινε νύχτα
τα χείλη μου αφίλητη εκκρεμότητα
μην τολμήσεις και κλάψεις

κάνε με

*Από τη συλλογή “κάνε με”, εκδ. Καζανάκι, Μάιος 2023.