Γιάννης Κοντός, Το χρονόμετρο

Όπως γυρίζει η νύχτα μέσα μου
φέρνει πνιγμένους στην επιφάνεια.
-Το στήθος κλείνει για να κρατήσει
ό,τι προλάβει –
Έρχεται η μέρα.
Αλλά τι μέρα – τυλιγμένη σαν μπαμπάκι
γύρω στα δέντρα σε μια γη
κρεμασμένη από κλωστή που είναι
έτοιμη να σπάσει.

Leave a comment