Νίκος Βιολάρης, Τρία ποιήματα

ΣΤΑΧΤΗ ΣΤΙΓΜΗ

Θα καώ
ας καώ
συνοψίζοντας όλες τις λάμψεις
σε μια στάχτη στιγμή.

*

ΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

Τίποτα πιο οριστικό
απ’ αυτόν τον διαβάτη
που διασχίζει τη νύχτα.
Τίποτα πιο οριστικό
αφού όπου να ‘ναι
θα σβηστεί απ’ το τοπίο
και τα πουλιά
θα ‘χουν ξεχάσει
τη σκιά του.

*

ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Όταν τα πράγματα ήταν πουλιά
(και πετούσαν)
δεν μπορώ να πω πως πονούσαν.

Όταν τα πράγματα ήταν παιδιά
(και γελούσαν)
δεν μπορώ να πω πως πονούσα.

Μα όταν τα πράγματα ήταν νεκρά
(και σαν δάση ωραία
ωραία σιγούσαν)
κάτι κεριά βροχής γυμνά
μακριά απ’ τα δάκρυα
θρηνωδούσαν.

Leave a comment