από την Αχαρνών
στην Πατησίων
ένα ποίημα δρόμος
εξαρτάται πόσο σύντομα
θέλεις να καταθέσεις
το είναι σου…
*
ξεκοιλιασμένα πεζοδρόμια
στο κέντρο της πόλης
οι δρόμοι ράθυμα φλέγονται
κι εσύ μένεις πάντα
με την ίδια απορία
στα τρεμάμενα χείλη
*
παραπεταμένοι εδώ κι εκεί
άχρηστοι κάδοι σκουπιδιών
έρμαιοι στις όποιες εμμονές
όμοιες με δοξολογίες άλγους
άκρατες πατριαρχίες
δισταγμούς ανώφελους

Μία κατάθεση, ψυχής χείμαρροι εκκωφαντικοί που η κοινωνική αθλιότητα κατέβασε! Μία ύφανση ποιητική! Στα ώτα, στα όμματα του αναγνώστη.