ΜΝΗΜΕΣ Ι
Θάλλουσες μνήμες
ως ρέοντες κελαρυστοί
μιας αλυσίδας κρίκοι
ω πόσο ζωντανές
των τεθνεώτων οι απουσίες
*
ΜΝΗΜΕΣ ΙΙ
Λήθης ψήγματα
ο ήλιος επιβάλλει
-παρενθέσεις ζωής-
τα βράδια όμως
το αίμα μου θυμάται
*
ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ
Νεκροπομπές ερώτων
σ’ αδένες εκχύνονται υποδόρια
γεμίζει δάκρυα ασυγκράτητα το δέρμα
ανταριασμένη γίνεται θάλασσσ
στερεύουνε
του σώματος οι μνήμες;
*Από τη συλλογή “Ενδορηγματώσεις”, εκδ. στίξις, 2022.
