Βίκυ Δερμάνη, Τρία ποιήματα

ΜΝΗΜΕΣ Ι

Θάλλουσες μνήμες
ως ρέοντες κελαρυστοί
μιας αλυσίδας κρίκοι
ω πόσο ζωντανές
των τεθνεώτων οι απουσίες

*

ΜΝΗΜΕΣ ΙΙ

Λήθης ψήγματα
ο ήλιος επιβάλλει
-παρενθέσεις ζωής-

τα βράδια όμως
το αίμα μου θυμάται

*

ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ

Νεκροπομπές ερώτων
σ’ αδένες εκχύνονται υποδόρια
γεμίζει δάκρυα ασυγκράτητα το δέρμα
ανταριασμένη γίνεται θάλασσσ

στερεύουνε
του σώματος οι μνήμες;

*Από τη συλλογή “Ενδορηγματώσεις”, εκδ. στίξις, 2022.

Leave a comment