Like your face in a dark room
So exhausted and strange
Hangs the Moon in the black sky.

I saw her bright and white
And polished hard, like a piece of metal.

In the early blue afternoon,
Sometimes also pale and weak,
As if painted by a child
With poor colors,
Yet full of tenderness.

Germany, 1933

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Σαν το πρόσωπο σου σε σκοτεινό δωμάτιο
εξαντλημένο και παράξενο
κρέμεται το φεγγάρι στο μαύρο ουρανό.

Tο είδα λαμπερό κι ολόασπρο
γυαλιστερό, μεταλλικό

νωρίς στο γαλανό απόγευμα
μερικές φορές χλωμό κι αδύναμο
σαν να το ζωγράφισε παιδί
μ’ απαλά χρώματα
μα με τόση τρυφερότητα

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από εδώ: https://authormanolis.wordpress.com/2023/09/11/ithaca-546/

**Μετάφραση: Μανώλης Αλυγιζάκης / Translated by Manolis Aligizakis