ΑΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ

Δεν βγάζω άκρη
βγάζω κέντρο

μ’ αυτό το άπειρο για μπαγκέτα
διευθύνω ορισμένες βεβαιότητες

[τονικότητες κάτωθι κλιμάκων
άνωθεν άφωνων συγχορδιών
απόντα διανοητικά μεγέθη·
περίγραμμα ανολοκλήρωτου αποτυπώματος
στην ανθρώπινη σκονη}

πνιγηρό πανηγύρι
μιας κενότητας
που έχει το άπαν
μαγαρίσει.

1991

*

ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Καθόμαστε στο παρελθόν
ακούγοντας τον Πάρκερ
για σκέψεις
η Ακρόπολη βρίσκεται πια στη μέση
εμείς στην άκρη
αρκετές γενοκτονίες
ας πάρουμε άλλα δυο ποτά
μήπως μιλάμε δίχως στόματα
δύο ποτά είπαμε
επανερχόμαστε
ένα χέρι βοηθείας
με τις άκρες των δαχτύλων
ψάχνουμε μέσα στις τσέπες
αν μας φτάνουν
τα λεφτά γι’ άλλες δύο Ακροπόλεις
γι’ άλλες δύο γενοκτονίες.

1992

*

BILL EVANS

Ό,τι και αν
όπως και αν
εκείνο το βαθύ όρυγμα
αιωρείτο ανέκαθεν
πάνω από του κρανίου σου
τη χωρίστρα.

1992

*Από τη συλλογή «Εκδοχικά Τζαζ ποιήματα 1990-2009», εκδ. ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, 2023.