Μου λείπω…
Τεράστια μοναξιά να μη με έχω.
Να συναντάω τους άλλους-
κι εγώ να μην είμαι εκεί.
Όλο με σκέφτομαι.
Μου μιλάνε και εγώ εμένα ακούω.
Γυρνάω σπίτι- και δεν είμαι.
Λείπω.
Ελπίζω μια μέρα να με βρω- ξανά.
Αν και θα άλλαξα τόσα χρόνια που έχω να με δω.
Ίσως μια μέρα συναντήσω έναν άγνωστο
και από απελπισία- τον δεχτώ, σαν εμένα.
Θα το ονομάσω έρωτα- αν και πάλι θα μου λείπω.
Αφού- διαρκώς μου έλειπα στη ζωή μου…

*Πηγή: [Αγνώστου], Η βία του βίου, Αθήνα: Κάπα Εκδοτική 2021.