Γιώργος Βέης, Δύο ποιήματα

Η ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

Δεν μας πλησιάζουν
όχι γιατί μας φοβούνται
αλλά γιατί δεν τους γεμίζουμε το μάτι.
Είναι τ΄ αυστηρά τα δέντρα
τα αειθαλή, τα σκεφτικά
και τ΄αγοράζουμε
τα ξεπουλάμε
-έτσι νομίζουμε
τα καίμε κάποτε
-έτσι νομίζουμε
εκείνα όμως θα υπάρχουν.

Είναι η ίδια αιωνιότητα
έξω από μας.

*

ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ

Κάποια στιγμή το απομεσήμερο
έγειρα προς τη μεριά των πεύκων
δε σε καλοείδα μέσα σε τόση σκόνη
που είχε σηκώσει ο δαίμονας της επιθυμίας
αυτός που διψάει όχι για το αίμα
αλλά για τη δική μας την αλήθεια
την κρυφή
που υποψιάζεται όμως
ότι μπορεί να είναι το ψεύδος
η απάτη μιας ολόκληρης ζωής.

*Από τη συλλογή “Καταυλισμός”, εκδ. Ύψιλον/βιβλία, 2023.

Leave a comment