Δεν με σκοτώνουν
τη φλόγα δεν μπορείς να τη σκοτώσεις
με νομικά βιβλία
και δίνει φως μοναδικό
στο Ράιχστάγκ σας.

Δεν έχω να μιλήσω
πέρα απ΄ το γκρίζο σκύψιμο που μου ‘μαθε η μάνα
από τη μέρα που μας άφησε ο πατέρας
από τη μέρα που με άφησε κι εκείνη.

Α τι καλά
κι ο Δημητρόφ πιο δίπλα αγορεύει
και με κοιτάζει όλο πρόστυχο
ως να περνώ απ’ τα υγρά αγγίγματα των στρατιωτών
να με σκεπάζουνε τα στήθη τους και τα φιλιά
του έμπειρου Καρλ Ερνστ
του Γκρουπενφύρερ.

Ο Γκέρινγκ τώρα ουρλιάζει
πιάσανε κόκκινους πολλούς μα δεν πειράζει
πώς αλλιώς;
Κι ο Δημητρόφ τον εξοργίζει
αθώος ως την ομορφιά του τον καταρρίπτει
τον ένδοξο υπουργό των Εσωτερικών
τον γερμανό χασάπη.

Τι κρίμα δε μιλάμε την ίδια γλώσσα Δημητρόφ
να σου αφηγηθώ πως ήμουν δυνατός
πρώτος στην απεργία
μα δε συμπλήρωσα ποτέ να πάω στη Σοβιετία
οπότε να
η Ιστορία με βρήκε τώρα
χωρίς πουκάμισο αλήτη και λερό.

Μα μου ‘χει μιληθεί είναι μια φάρσα
στα εικοσιτέσσερα χλωμά μου έτη ταιριαστή.

Δεν θα μ’ αγγίξουνε λοιπόν
και θα κοιτώ στους περιπάτους μου τον ουρανό
απ’ την αυλή του Λάιπτσιχ.

*Από τη συλλογή “Μόνο κανέναν να μη μου φέρεις σπίτι”, εκδ, Θράκα, 2023.

**Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε (Marinus van der Lubbe, 1909-1934). Όνομα συνώνυμο της προβοκάτσιας. Ολλανδός κομμουνιστής κτίστης, τη μοίρα του οποίου σφράγισε η πυρπόληση του Ράιχσταγκ στις 27.2.1933. Συνελήφθη, δικάστηκε και εκτελέστηκε έναν χρόνο αργότερα.
(Από τις σημειώσεις της συλλογής). Στη φωτογραφία ο Marinus van der Lubbe.