ΝΥΧΤΑ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟΥ

Μισός ύπνος
μισός θάνατος.
Με τα χέρια στην άνοιξη
την καρδιά μες στη λάσπη.
Έτσι μεταλλάσσομαι.
Μεταξύ ανοίξεως και μη
όπου το δέντρο βαθύ
και ριζώνουν τα κύματα.

Έτσι μεταλλάσσομαι.
Μισός Νίκος
μισός θάνατος.

*

ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Το βράδυ
δεν πέφτει
ούτε έρχεται

το βράδυ αργά
σπάει μέσα μου.

Γιατί είμαι μια λίμνη
χωρίς πρόσωπο πάντα
και είμαι η λάσπη
στων κρυφών άστρων
τα όνειρα.

Το βράδυ λοιπόν
πια δεν πέφτει
ούτε έρχεται
το βράδυ χάνεται
σαν καλός
επισκέπτης.

*Από τη συλλογή “Αχτίδες νυχτόβιες”, εκδ. Γαβριηλίδης, 2009.