ΜΗΔΕΙΑ *

Εδώ μπροστά σας, θεατές
(Γιατί εγώ δεν είμαι δειλή
Είμαι φτιαγμένη από πρωτότυπο υλικό
Μάγισσας καταγωγή στους ώμους κουβαλώ
Το παρελθόν μου δεν ξεχνώ
Γραμμένο είναι στο DNA μου το τερατώδες
Παντρεύτηκα ό,τι χαώδες)
Εδώ μπροστά σας λοιπόν!
Εγώ η ποιήτρια
Εγώ ιερουργώ
Το νέο μου έργο γράφω
μετά του Ευριπίδη εκείνο το παλιό
Εγώ, όχι ο Σενέκας.
Μου δίνω το ελεύθερο
Κείμενο να δώσω ανατρεπτικό
Εδώ μπροστά σας!
Είναι στ’ αλήθεια πολύ ερεθιστικό,
εξαίσιο, μοναδικό,
κτηνώδες και σαδιστικό.
Κάνω κακό, το ξέρω.
Επί σκηνής – ω τι ηδονικό
Σκοτώνω τα παιδιά μου.
Βογκάω.
Σκοτώνω τα παιδιά μου.
Κραυγάζω.
Σκοτώνω τα παιδιά μου.
Πόσο απροκάλυπτα αισθησιακό!
Κι εσείς! Τι υπέροχο κοινό!

*Εμπνευσμένο από τη Μήδεια του Σενέκα.

*

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΚΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

Η ομορφιά κάνει τον χρόνο να μην υφίσταται
– ως έννοια, ως αίσθηση.
Πάντα έχει τον τρόπο να τον καταργεί.
Έτσι και το ποίημα. Είναι μοιραίο.
Το ποίημα καταργεί τον χρόνο.

*

ΠΡΙΝ ΤΗ ΓΡΑΦΗ

Ξέρω ότι το ποίημα με περιμένει.
Φροντίζω να μην αργήσω.

*

Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ

Την ψάχνω για να της πω τα νέα.
Για να μου ερμηνεύσει τα όνειρα.
Για να μου βράσει το κουνουπίδι που της έφερα εχθές.
Για να μου πει πάλι την ιστορία που της έλεγε η νονά της
– για έναν καθρέφτη και ένα άλογο.
Για να μου τρίψει τον αυχένα.
Για να τη δω να στρώνει το τραπέζι και να τραγουδάει.
Για να ξεφλουδίσουμε μαζί φιστίκια.
Για να μου πει πως δεν υπάρχει θάνατος, μόνο ζωή.
Την ψάχνω ένα πρωί σαν όλα τ’ άλλα.
Αλλά η μαμά μου λείπει.

*Από τη συλλογή «Mια απέραντη ματιά», εκδόσεις Βακχικόν, 2023.