Παυλίνα Μάρβιν, Τα ζιζάνια

Δεν έπρεπε να βγάλω τα ζιζάνια –
χάσαμε όλο μας το στάχυ.
Τώρα, στις εποχές της στέρησης,
να τι μου σώθηκε:
Το άδειο μας χωράφι,
στη μέση ξόανο εγώ
να ναυαγώ
πουλιά νεκρόφερτα
μαμούνια αιμόφυρτα
και γύρω γύρω λίγες μνήμες των καρπών.

Leave a comment