Κατερίνα Φλωρά, Του αγνώστου δρόμου

Αναζητώντας των απαντήσεων την ασφάλεια
ξεπρόβαλαν συνεχή ερωτηματικά
που απαντήσεις γύρευαν για να αμφιβάλλουν πάλι

Ο γνώριμος δρόμος φαντάζει σταθερός στης σιγουριάς του το πέπλο.
Δίχως εκπλήξεις, ανιαρός κάποτε·
μα οικείος κι ασφαλής, ίσιος μπροστά μας

Ο άγνωστος, πλανευτής, ανοίκειος και μυστήριος, άλλης ομορφιάς παιδί.
Με χαλίκια ειν στρωμένος με πετράδια ονειρεμένος

Leave a comment