«Ιδού

το τρίστιχο σου»,

του λέει

«μου γράφεις για λιμάνια∙

σε θέλω θάλασσα και κύμα

να με ταξιδεύεις στα βαθιά ανοιχτά»

Την κοιτάζει ακίνητος∙

λεπτός σφυγμός

«το τρίστιχό σου» της λέει

«στο κύμα μας που απλώνεται, στον άνεμο που χορεύουμε,

χαράξαμε χαμόγελο

στα χτεσινά μας χείλη»

Μόνο οι ανάσες τους

μες στη βαθιά σιωπή∙

Κι ένα φιλί ακούστηκε