Βάλια Γκέντσου, Τρία ποιήματα

DES ELEMENTS NOUVEAUX

Ταξίδι ξένο
μακρυνό,
προβάλλεις αφιλόξενο.
Πορεία μη ορατή,
διαφεύγεις του ελέγχου.
Απείκασμα
μορφής παλιάς,
συγγενικής,
διάστικτης νέων στοιχείων,
κατά τόπους πολύχρωμων.
Εξέρχεσαι της γραμμής.
Η ταχύτητα στο νεκρό
εν αναμονή της πρώτης,
μπορεί και δεύτερης
στο κατευθείαν…
Αναλόγως το γκάζι.

*

[1978]

Ζορίζομαι να διαβαίνω
κάτω από παράθυρα
με μισόκλειστες γρίλιες,
ελάχιστα κουφωμένες.
Ξεπροβάλλουν κακές μάγισσες
και ψιθυρίζουν για σένα και για μένα.

*

ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ

Το συναίσθημα επαμφοτερίζον,
διανύοντας κατάκοπο
τα τελευταία μέτρα της διαδρομής,
πισωγυρίζει,
κλείνοντας νοσταλγικά το μάτι
στην αφετηρία.

*Από τη συλλογή “Ο δρόμος άνοιγε στο τέλος”, Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 2017.

Leave a comment