Οι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευτούμε

στο φως

μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου

ένα μενεξέ του Απρίλη

-μα είναι χειμώνας-

μια σταγόνα της αυγής

-μα εδώ είναι έρημος-

 

κοίταξε από το παράθυρό σου

βλέπεις ότι βλέπεις

δεν έχω τίποτα να σου πω

μόνο δώσε μου

μια ηλιαχτίδα του Δεκέμβρη

-μα εδώ έχει χρόνια σκοτάδι-

μια μυγδαλιά

-μα εδώ έχει μόνο πέτρες-

 

κι όμως δώσε μου

δώσε μου

έλα ένα βράδυ μ’ ένα άσπρο φόρεμα και άνθη στα μαλλιά

έλα αυτό το βράδυ με τη σιωπή

έλα

πριν να είναι αργά.

ΝΙΚΟΣ ΣΦΑΜΕΝΟΣ

«Αυτά που γράφτηκαν κάτω από βρώμικο φως»

https://www.dropbox.com/s/olwd4cmwpam395t/%CE%91%CF%85%CF%84%CE%AC%20%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD%20%CE%BA%CE%AC%CF%84%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CE%B2%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%20%CF%86%CF%89%CF%82%20-%20%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%20%CE%A3%CF%86%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82.pdf?dl=0