Νουφάρων κυανών
ομμάτων σου απηχήσεις,
αφών τερπνών
κορμιού σου περιηγήσεις.
Στα σκέλη σου χάνομαι
σε ορίζοντες που η ρέμβη δεν ορίζει,
μα, και ο ουρανός που δεν αγνοεί,
ανήμπορος στέκοντας δακρύζει.