SYLVIE, Δύο ποιήματα

Henri Cartier-Bresson, Downtown (1947)

Είδα ένα όνειρο
Ότι δεν είχες δει ποτέ
Κάποιο όνειρο
Στο όνειρο
Το όνειρο ήταν
Ότι κάποια
Ένα πρωινό
Ξύπνησε και είδε ένα όνειρο
Ότι ποτέ ως τώρα δεν την είδες

*

ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΔΩΔΕΚΑ

Στη δουλειά
Που θα μπορούσαν να γίνουν ποιήματα
Εκείνη την ώρα όμως όλα θα μπορούσαν να γίνουν ποιήματα
Εκτός απ’ τη δουλειά
Κάθομαι έξω να κάνω ένα τσιγάρο
Κι έχω διάφορες απορίες
Για τους ανθρώπους
Τη ζωή
Τον θάνατο
Κάπου κάπου αναρωτιέμαι
Αν τ’ αντικείμενα ήταν άνθρωποι
Τι δουλειά θα έκαναν;
Είμαι σίγουρη ότι η τηλεόραση
Θα ήταν κάποιος
Αχώνευτος οδηγός του Β5
Που με πάει κάθε μέρα στη δουλειά
Εκεί όπου
Ξεκινώ να κάνω αυτές τις σκέψεις
Για τ’ αντικείμενα και τις εργασιακές τους ιδιότητες
Ενώ στην πραγματικότητα
Θα προτιμούσα
Να γυρνάω με τα πόδια
Ή όπου

*Από το περιοδικό «Τεφλόν», Τεύχος 25, Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2021. Σελ. 74.

Leave a comment