Ν. Συριάκκης, Ένα ποίημα για τον εργάτη

Εργάτη: Τι έχεις και βογγάς
Και βαριαναστενάζεις,
Αφού εσύ ‘σαι το θεριό
Γιατί βοήθεια κράζεις;

Γιατί δεν αντρειώνεσαι
Τα σίδερα να σπάσης;
Μέσα στο δόλιο συ κλουβί
Ως πότε θα σπαράζεις;

Ακόμη δεν κατάλαβες
Την τόση δυναμή σου;
Ξύπνα λοιπόν και σύντριψε
Όλα με την πυγμή σου!

*Ο Ν. Συριάκκης ήταν εργάτης καπνεργοστασίου στο Βόλο. Το ποίημα αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Εργάτης” της ίδιας πόλης, στις 13 Οκτώβρη 1909.

Leave a comment