ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΧΕΓΚΕΛ
σε σπίτι έζησε πάνω στη γέφυρα
κάτω απ’ τα πόδια του έτρεχε το ποτάμι
κάτω απ’ το στρώμα του ηχουοτ ο παφλασμός

πώς να μη θυμηθεί του Ηράκλειτου
«τα πάντα ρει»
πώς να μη δει την Ιστορία
σαν τούτο το ορμητικό νερό
που όσα κι αν συναντά εμπόδια
στον τελικό της φτάνει πάντα προορισμό;

ΕΥΤΥΧΩΣ
κι ενώ παλεύει ο ποιητής όλη νύχτα
από τις ερωτικές στιχομυθίες των εραστών
να φτιάξει στίχους αξιοπρεπείς,
έξαφνα ξημερώνει

οι εραστές σηκώνονται απ’ τα κρεβάτια τους
βουρτσίζουν τα δόντια τους
χτενίζονται
ντύνονται
και πάνε στη δουλειά τους
αφήνοντας το ποίημα
ατελείωτο

ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
σκέψου για μια στιγμή
στο μουσείο
να ζωντάνευαν τ’ αγάλματα
και να πάγωναν οι άνθρωποι

πόσο αδιάφοροι θα φάνταζαν οι επισκέπτες
και οι υπάλληλοι του υπουργείου πολιτισμού
στους ζωντανούς κούρους και στις κόρες
στους ιδρωμένους δισκοβόλους
και στους ολύμπιους θεούς
του ουρανού;

*“Αστικά λήμματα”, εκδόσεις Anima Libri, Πάτρα 2017.