Μια σταγόνα

χρειάζεται ο κόσμος.

Δίψα, δίψα

τα φύλλα μαραίνονται

χλωμιάζει η όψη

βαραίνει το πρόσωπο –

δεν κοιτάμε ψηλά.

Ακολουθούμε ράγες

αφώτιστους δρόμους

χωρίς πάλη.

Αισιοδοξία,  αισιοδοξία

καταστρέφουμε

το άπλωμα του ορίζοντα.

Μέσα μας ψάχνουμε,

ωστόσο,

σιωπηλά, ανεξακρίβωτα

ό,τι αποτελεί

Πάθος για ζωή.

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από εδώ: https://marialenadisakia.gr/%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bb%cf%80%ce%af%ce%b4%ce%b1%cf%82-%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b2%ce%b1%ce%bb%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%b6%ce%ae/?fbclid=IwAR1WXk6lTvyACHe7D3iFnYnH_kOlZeGPySNgHKRiSiJ1q0qOvXKdT7-HpKQ