Ψευδαίσθηση

Κι όμως υπήρχες. 

Στην έλευσή σου να κοιτάξω δεν γύρισα. 

Το σημείο προς στιγμήν απώλεσα.

Στο προσωρινό της παρουσίας σου ίσως έλπιζα

 τη δύναμή σου αγνοώντας.

Της αβεβαιότητας τη σκιά αντανακλούσες 

με την ανεπαίσθητη πρόκληση της τάξης μου.

To μήνυμα της αναχώρησής σου προσμένω

μέσα από την αδυναμία αφομοίωσης

και τον φόβο της συνύπαρξης  

***

Χρόνος

Αβίαστα κυλάς τη συνείδηση παραπλανώντας

στο φευγαλέο πέρασμα των στιγμών σου

Ή μαρτυρικά μία προς μία τις σταγόνες σου αφήνεις

τη σκληρότητά σου αδυσώπητα δηλώνοντας

Απόλυτε, τη σχετικότητά σου αγάπησα

την τελεία σου απ’ το νου μου έδιωξα 

προτού τη σκιά της αντικρύσω

Μάταια. Το μυστήριό σου ιερά φυλάς, 

του απρόβλεπτου την εναγώνια αναμονή διαιωνίζεις