Λίνα Βαταντζή, Περίσσεια

Έργο τέχνης και ακρίβειας,

με όμορφο νυστέρι 

έσχισα το στήθος –

Χάραξα την τομή 

έως την καρδιά 

Είδες το θαυμαστό της χρώμα 

Ικεσία ψέλλισα  

παράπονο είχα στη φωνή 

Φρόντισε, Κύριε! 

Το κόκκινο μου ξεθωριάζει. 

Μου έδειξες το φως στον ουρανό – 

Πάντα υπάρχει, δήλωσες, 

πληθώρα αγάπης. 

Νάμα νίβει τις πληγές,

αντλεί από πηγάδι 

αειφόρο. 

Νυστέρι και ουλή

ενθύμια είναι – 

η συμβουλή σου.

Leave a comment