Στο αναγνωστικό του καλοκαιριού
στη ράχη
την κοτσωμένη
με το εξ απαλών ονύχων
δέρμα
υπάρχω
ραμμένος σελιδοδείχτης
κεντημένος με το μοτίφ
ενός σαλίγκαρου
έρπω
την αθωότητά μου
στις σελίδες των εξοχών
με τις κεραίες μου 
ετοιμόρροπες αχτίνες
αυτόματης ομπρέλας
στο χειμαδιό μου
κατεβαίνω πρόσφυγας
πριν την κακοκαιριά 
της καλοσύνης μου
που με χτυπά
με τον πρέποντα πάντα σεβασμό 
του εξώστη προς τον άμβωνα
προς έναν ασκεπή σαλίγκαρο 
ένας ραμμένος εγκληματίας είμαι 
κοινός 
ένας σελιδοδείχτης
που αποδικιώνεται
προτού ξεχειμωνιάσει