Λάζαρος Γεωργιάδης, Δύο ποιήματα

ΑΛΦΑ ΚΥΚΛΩΜΕΝΟ

Οι πέτρες και τα παραμύθια είναι ok.
Τα μπουκάλια και η νεραϊδόσκονη είναι ok.
Οι καταλήψεις και η σκουριά είναι ok.
Οι πορείες και η μούχλα είναι ok.
Οι πέτρες τα μπουκάλια οι καταλήψεις οι πορείες
είναι όλα ok.
Μόνο η φαντασία μόνο η φαντασία Πέθανε

κι επειδή θέλω να ξέρω πάντα το πώς
και το γιατί

αν έπρεπε δηλαδή να ανοιχτούμε η να κλειστούμε
περισσότερο
θα σας περιμένω όλους εκεί
που όλα
θα έχουν πια περάσει

στη μούχλα στη σκουριά στη νεραίδοσκονη στα παραμύθια
στη ζωή που δεν πέθανε

αλλά ευτυχώς
μας ξεπέρασε.

***

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Μια νύχτα το πλήθος έγειρε
πολύ
έγειρα κι εγώ

λιγάκι

κράτησα το φθινόπωρο στα χέρια μου
το έσφιξα κάπως
με ρώτησε -γιατί;
το έσφιξα περισσότερο
-γιατί έχεις τόσο παγώσει τελευταία;
κι άλλο το έσφιξα κι άλλο κι άλλο ώσπου
σταμάτησε να με ρωτά
τότε το φθινόπωρο έπεσε στο χώμα
πήρε ένα ξεριζωμένο κρύο αγκαλιά
κρεμάστηκε χαρούμενο
κρεμάστηκε κάτασπρο
ομόρφυνε το σκοτάδι
το σκοτάδι του ελέους έγινε δικό του

τώρα ξέρεις είπα
αυτή είναι η αρχή

για κάθε
τέλος.

*Από τη συλλογή “Τέλος”, εκδόσεις Στοχαστής, 2018.

Leave a comment