Λουκάς Αξελός, Δύο ποιήματα

ΑΝΕΠΙΣΤΡΕΠΤΙ

Στον Μανόλη Αγγελίδη

Όταν ο ήλιος έδυσε
αφήνοντας τους έλατους
βυθισμένους στην σιωπή,
αυτός έκλεισε την πόρτα
και άναψε το τζάκι.
Η φλυαρία
των ξύλων που καίγονταν
κάλυπτε
τις βουβές του σκέψεις
για ό,τι χάθηκε
ανεπιστρεπτί.

Αθήνα, Ιούλιος 2018

***

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Στην Νίνα

Ελαφρό αεράκι θώπευε
τις κορυφές των πεύκων.
Στα λιγνά κλωνάρια
μιας λεμονιάς
άπλωσε την φωτεινή γοητεία του ο ήλιος.

Μικρό πουλί,
φτερό ανάλαφρο,
προσγειώθηκε στο πράσινο κλαδί.
Τίναξε ψηλά το κεφάλι του
ως τενόρος
που χαιρετά το άπειρο πλήθος των φύλλων
και άρχισε να κελαηδεί.

Ν. Μάκρη, Αύγουστος 2018

*Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό “Θέματα Λογοτεχνίας”.

Leave a comment