Τα μπρούτζινα μαχαίρια ακονίζονται
Και τα σκυλιά την άλυσο δαγκάνουν
Οσφραίνοντ’ αίμα. Ολοφύρονται.
Και στο χωριό φουντώσαν τα μαντάτα
Πάνε τον Οσμάν Τάκα για εκτέλεση

Τις τυχερές του χάντρες στο κελί αφήνει
Φέρνουνε να φορέσει τα καλά του
Ασήμι πάνω στο λινό ζωνάρι
Μαύρο γιλέκο με τα πράσινα κεντήματα
Μελισσοκέρι για το όμορφο μουστάκι

Βγαίνει η διαταγή⸱ ζυγώνουν Αρβανίτες καβαλάρηδες
Και τα χατζάρια οι δήμιοι γυμνώνουν
Μια τελευταία πεθυμιά: «Χορό να ρίξω»
Βρίσκονται όργανα νταούλι και ζουρνάς

Αμέσως πιάνει τον λεβέντικο χορό
Θαμπώνεται ο μπέης απ’ το βήμα
Από τ’ ανοίγματα του αητού Οσμάν
Δακρύζει ο χόδζας, ριγεί συθέμελα ο κόσμος

Κι ο Οσμαντάκας περιστρέφεται ακόμη.