Μπροστά στο τζάκι περασμένα μεσάνυχτα
 
Η ψυχή γυμνή αρχινά τον ηρωϊκό της αντίλαλο
 
Η μοίρα λικνίζεται στις φλόγες
 
Νιώθω στα πόδια σπασμένο γυαλί
Στα χέρια αφτέρωτους αετούς
 
Και μια παράξενη θέρμη εχθρική
Σχεδόν να μ΄ αγκαλιάζει.
 
Κι όμως απ΄ τις γρίλιες
Διψασμένες σκιές
φωνάζουν  ενοχή
 
΄Εγειρα και με είδα ορθή
Άδειασα κι έγινα πλήρης
 
Ξημερώνει
 
Είναι τώρα η ώρα
Ν ακουστεί το τραγούδι μου