Δημήτρης Α. Δημητριάδης, Πέντε ποιήματα

ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΨΗΣ

Κομμάτια χρόνια
δαπανημένα

με τους σκυφτούς
τους σκυφτούληδες
να κάνουν παιχνίδι.

***

ΙΣΤΟΙ

Τα καλύτερά μας χρόνια
έγιναν ιστοί

μας τυλίγουν ίδιες μέρες μικρές
απαράλλαχτες νύχτες μικρούτσικες
σε ρυθμό καταιγίδας

***

ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΟΥ ΗΡΩΕΣ

Περνούν τα ναρκοπέδια του κόσμου
ψάχνοντας τη ζωή τους

χτυπούν την πόρτα μου
τσακισμένοι
ρακένδυτοι
ικέτες

άνδρες
γυναίκες
και παιδιά

οι νέοι μου ήρωες

***

ΜΕ ΨΕΥΔΟΣ

Και πάνω απ’ όλα το ψεύδος.

Με ψεύδος διδάσκονται τα παιδιά
με ψεύδος διαμελίζεται η ζωή μας.

***

ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ

Αχ αυτοί οι διανοούμενοι
οι αρχάγγελοι
οι ανύσταχτοι υπερασπιστές του φωτός

τυραννία δεν άφησαν
να μην υπερασπιστούν με πάθος.

*Από τη συλλογή “Τα μπλουζ είναι κόκκινα”, Εκδόσεις Επύλλιον, 2015.

Leave a comment