Αντώνης Μπουντούρης, Υγρή αγάπη αιώνια

1

Απ΄όλες τις γυναίκες της ζωής μου
μόνο η θάλασσα μ’ απάτησε
Μ΄έναν ανώνυμο στο πέλαγό μας
ναυαγό.

Από τις ντάπιες τη σημαδεύω
για εκδίκηση
και πάντα αστοχώ.

2

Η υπόθεση της θάλασσας πήρε
απρόσμενη τροπή όταν
προσφέρθηκε για προσάναμμα
να φωτιστεί ο τόπος.

Οι άρχοντες με τα γυμνά κρανία
αρνήθηκαν την πρόταση
-κατηγορήθηκε για μοιχεία-
Κι αυτή στο σίγουρο βυθό
βούτηξε με κρότο.

3

Οι καλεσμένοι μπαινοβγαίνουν αιώνες
νοτισμένοι
Κι όλοι την καλούν σπαρακτικά
να γυμνωθεί μιά στάλα.
Να ξαναπροσφερθεί.

Μαζί μ΄αυτούς κι εγώ

Ο Απατημένος.

Leave a comment