Σπύρος Μεϊμάρης, Προτροπή

Άγγελέ μου, κοιμήσου απόψε γλυκά
κι ονειρέψου απέραντες, ήσυχες πεδιάδες
μόνη με τον εαυτό σου.
Λουσμένη στο φως της ψυχής σου,
γέμισε ενέργεια,
αγκάλιασε τα σεντόνια και
φίλησε το μαξιλάρι σου.
Εκεί κάτω κοντά στις παντόφλες σου
θα βρεις εμένα, πάντα κοντά σου.
Η πνοή η δίκιά μου είσαι συ
κι ο ήχος της φωνής σου το πιο δροσερό
κελάηδισμα πουλιού της αυγής,
λίγο πριν σαλπάρει το πλοίο.

Στην άκρη της νύχτας θα με βρεις.
Έλα να με πάρεις.
Σε περιμένω.

*Από τη συλλογή «γραφτά», Εκδόσεις Απόπειρα, Αθήνα 1998.

Leave a comment