Ramses Younane (1913-1966): Without Title (1939)

ο άνθρωπος είναι καιρός
με τη βροχή, με τη λιακάδα στα βλέφαρα
με την ομίχλη στη φωνή

*

λόγος δια την αργυρή δόση
των εξήντα πιστωτών χρόνων.
στο μωσαικό της εικόνας, λείπει
το γυρτό στόμα
που πληρώνει το τίμημα της καθυστέρησης.
και πάλι συνεχίζει αγόγγιχτα
ο λόγος δια την ενέργεια,
ανίδεη η τελευταία τιτλοφορεί
την λιπαρή έννοια της (αδράνειας)

*

χαμόγελο και πίσω το πλαίσιο που τοποθετείται
ιριδίζον χείλη
αναίμακτη θυσία της μοναχικής μου διαδρομής
δίνουν οι ήχοι τους άτακτα δομημένοι
σας χτύπησα;

*

αβαθή πραγματικότητα
κερματισμένη σε λεπτά
ασημάδευτων δεικτών,
οι νερωμένες χειραψίες
αντιγραφές

*

αρχειοθετώ τα βλέμματα
βαστάζουν πολλές κατευθύνσεις
της προσφοράς, του δισταγμού
αρχειοθετώ τις κινήσεις
κοφτές νότες
(αγέννητου τραγουδιού)
εγώ, σκυμμένος μικρός λογιστάκος
στα ριζά της λάμπας
που θρέφονται οι αριθμοί
και πληθαίνουν

*

ορισμένη η όραση, πινέλο
τραβάει γραμμές κύκλους
χηματίζει την υπομονή
και ψηλαφεί τον χώρο γύρω της,
αν και η θέρμη του καλοκαιριού
διαστέλλει το εύρος των κλειδώσεων
συστέλλει των χειλιών το παράπονο

*

στη νυχτερινή περιπολία της ανίας,
μοναδική φλυαρία
ο φορτικός λίθινος μονόλογος στο πέλμα
από το πέρασμα των τυφλών.
είναι κι η συνήθεια ακατάδεκτος συγγενής.
αποστειρώνομαι με της λήθης την αλκοόλη

*Από τη συλλογή “μελιδόνι”, σε ηλεκτρονική έκδοση, Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος 2016.