Λίνα Βαταντζή, Μόχθος

Μας αποπέμπουν στην κόλαση
μας ταξιδεύουν στον παράδεισο.

Επιστρέφουμε κάθε φορά
με μια χούφτα βότσαλα –
μίτος της Αριάδνης
οι εμπειρίες απλώνονται
φως στο σκοτάδι
του ανύποπτου μέλλοντος.

Κινούμαστε σε έλος
πνιγόμαστε στη βροχή –
με τα ακροδάχτυλα
καθαρίζουμε τη σκόνη
με τα μάτια
διώχνουμε τις σκιές.

Πάλλεται η αντοχή –
επίπονη εναλλαγή εποχών.

Leave a comment