Ράνια Καταβούτα, Καρφιά

I

Συ είπας
Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω

Πήρα μια πέτρα και στην πέταξα
με όση δύναμη είχα
Όχι για τις αμαρτίες σου
αλλά γιατί δεν έπραξα δικές μου.

II

Πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις απαρνήση με

Ήταν αργά
Την πρώτη φορά
Σε είχα πια ξεχάσει.

III

Τριάκοντα αργύρια ήταν λίγα
Η απληστία σου ζητούσε κι άλλα
Όσα φιλιά τόσα λεφτά.

IV

Γενηθήτω το θέλημά σου

Αυτό ήταν, λοιπόν
Διάλεξες.

*Από τη συλλογή “Μπαλαρίνα μες στη νύχτα”, Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, Ιούλιος 2019.

Leave a comment