Αλεξία Καλογεροπούλου, Δύο ποιήματα

Τίποτα

Πέρασα χθες απ΄την παλιά μου γειτονιά.
Δυο δέντρα έλειπαν: ένας γέρικος πεύκος
και μια συκιά πολύκαρπη
που θύμιζαν πως κάποτε – όχι τόσο παλιά-
η φύση θέριευε εδώ που τώρα βρίθει από τσιμέντο.
Στη θέση τους κενό. Τίποτα.
Τίποτα που να ξυπνά αισθήσεις και αναμνήσεις,
για να ξεχνάς κι εσύ κι εγώ τον αποσπερίτη.

***

Υπάρχουν ώρες

Υπάρχουν ώρες που τ΄ανείπωτα θέλω να πω,
κι όσα δεν τόλμησα ποτέ να κάνω,
δραπέτης βίου άβουλου,
παλεύοντας νυχθημερόν με τα τετελεσμένα,
εκείνα που έπονται κι αυτά που είναι τώρα.

*Από τη συλλογή «Λέξεις στην άμμο», Εκδόσεις 24γράμματα, 2019.

Leave a comment