Ηλίας Ν. Μέλιος, Πνοές ερώτων – (δεκατρία χάικου)

1
κόκκινο βλέμμα
πέφτουν στη γη τα φύλλα
αέρας δροσιά

2
υγρό το χώμα
το κορμί τ’ αποζητά
βαριανασαίνω

3
φίδι ο λόγος
η αγάπη πνίγεται
σφίγγει η σιωπή

4
άκρη της νύχτας
βράχια του Λυκαβηττού
πνοές ερώτων

5
χάραξε μόλις
σκισμένη η ψυχή μου
σελήνη μισή

6
πίκρα στη γλώσσα
διαλυμένα τα χρόνια
διασκορισμένα

7
κενή ομορφιά
η μνήμη να θυμάται
δεν τη γνωρίζω

8
ο ήλιος καίει
γυμνώνω το σώμα μου
παραπατάω

9
φωτιά το στόμα
ενός δέντρου η ματιά
το κορμί βουνό

10
θάλασσες βράχια
γαλάζια τα νερά
φαιός ορίζων

11
δώρο το νερό
στο φράχτη τ’ αηδόνι
κλείνω το κλουβί

12
τα δύο σου στήθη
μουσκεύοντας στη βροχή
σκύβω για να πιω

13
φλόγα το μέλλον
έρωτας κυριαρχεί
πόθος το πάθος.

*Έκδοση Δυτικές Ινδίες, Αθήνα, Νοέμβρης 2003.

Leave a comment