Λευκός λαγός
πρέσβης της σελήνης
του Σεπτέμβρη;

Πάπιες, χήνες
φωνές που παρατείνουν
το τέλος της χρονιάς.

Πρωινή ομίχλη –
Ανοιχτά παντζούρια
στο κάστρο βροντάνε.

Χέρια, στόματα
επιδέξια καινούργια
καλοκαιρινά ρούχα.

Κορδωτός ο χαμάλης
στο ποτάμι –
Κελαηδά κούκος.

Οι βραδινές μπόρες
έφτασαν πια
ως και στη Σαρασίνα.

Φωνές στο Έντο –
Χαζεύουν τα άνθη
Κι ύστερα καυγαδίζουν.

Ποιο είναι το αστέρι
που με οδηγει;
Φθινοπωρινό αγέρι.

Το αηδόνι ξεδιψά
κι ύστερα πνίγεται
στο παλαιό πηγάδι

Εφήμερη λιακάδα –
Δύο πουλάκια κάποιους
καλούν στο Γιοσίνο.

Στον κήπο της σιωπής
φουντώνουν μονομιάς
οι αγριάδες.

Ομίχλη, στάζουν οι
χάρτινες ομπρέλες
στο Κιότο.

*Από το βιβλίο Κομπάγιασι Ίσσα, Διακόσια εξήντα επτά χάικου, Εκδόσεις Κουκούτσι, Αθήνα 2017. Εισαγωγή – Μετάφραση – Επίμετρο: Γιάννης Λειβαδάς.