Προετοιμασία ονείρου

«Τί γυρεύεις σ’ αυτό τον
κόσμο πού δεν ξέρει τη
δροσιά και την πάχνη»
Λ. ΚΑΣΔΑΓΛΗ «ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΥ»

Μυγδαλιές ανθίζουν σ
τον ύπνο σου.
Το υπέροχο κελάιδισμα
αρσενικού κοκκινολαίμη
σού κρατάει το ίσο.
Απλώνεις τις χούφτες
και τρέχουν πάραυτα
να ξεδιψάσουν
ελάφια και τσακάλια,
τσίχλες και αηδόνια.
Βέβαια, αφού θυμήθηκες,
λίγο πριν κοιμηθείς
τα παιδικά σου χρόνια,
το δάσος το μοσχομυρισμένο
τι περίμενες νά ’ρθει;
Όχι φυσικά
μπετόν ανθισμένο;

***

Ρέκβιεμ για χαμένους

Όλους αυτούς πού χάσαμε,
έτσι ή αλλιώς,
τους αγαπάμε απαλά
όπως ό άνεμος τις λυγαριές,
τους νοσταλγούμε τρυφερά
όπως η θάλασσα αγκαλιάζει
τ’ απόμαχα καΐκια.
Σαϊτεύουμε τους ίσκιους
τα ήσυχα βράδια,
το σχήμα των ονομάτων τους,
ρίχνοντας μικρές πέτρες
στο πηγάδι της ψυχής
κι ακούμε ως αντίλαλο
τον ήχο των βημάτων τους.

*Από τη συλλογή «UBI BENE, IBI PATRIA – Οι Κροκεές, η μάνα μου», Εκδόσεις Ιδεόγραμμα, 2010.