Ρονίν

ψάρι, μπρόκολλο και κακή τέκνο

η ποίηση είναι ένας σαμουράι
χωρίς αφέντη

***

οι πόλεις

οι πόλεις
είναι πάντα πόλεις
που είναι χτισμένες πάνω σε πόλεις
που χτίστηκαν κι αυτές
με τη σειρά τους
πάνω σε άλλες πόλεις.

Εμείς αγάπη μου
ένα χρόνο βγαίνουμε
και διακοπές ακόμα δεν έχουμε πάει

***

ιούλιος του ’17

Όταν μιλάς
βγαίνουν από το στόμα σου
λουλούδια ή δυναμίτες
και μερικές φορές
λίγη σκόνη της ερήμου.

Παίρνω πάλι σύρμα
προσπαθώ να συνεφέρω
τα εκτροχιασμένα χελιδόνια.

Από την άνοιξη μέχρι το δέρμα σου
έχουν δει τόσα πολλά
που τα μάτια τους γίναν

ρόδες τραίνου

*Από το βιβλίο “Αποσπάσματα από τα Όνειρα του Ξυλοκόπου”, Εκδόσεις Κακός Βηξ, 2017.