Χλόη Κουτσουμπέλη, Τρία ποιήματα

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΗΣ

Η μνήμη του χρυσόψαρου
διαρκεί ένα λεπτό
του ελέφαντα για χρόνια
του πιράνχας είναι
το λαίμαργο παρόν
του μεταξοσκώληκα
η κάμπια

Αργόσυρτα μαμούθ οι αιώνες
Χωρίς εσένα.

***

ΙΕΡΗ ΠΕΤΡΑ

«Κι αν τώρα πέθαινα» είπε αυτός
«Δεν θα ’νιωθα ποτέ πιο ζωντανός».
Τα πόδια τους βαθιά στο Λιβυκό
Αρχές χειμώνα καλοκαίρι
ήλιος με ξανθιές βεντάλιες βλεφαρίδες
τους δρόσιζε στον ουρανό
μια γριούλα τους φίλεψε ρακή
η δική της είχε μέρα ροδόνερο και μέλι
«για να γλυκαθείς» της είπε
και γέλασε ένα γέλιο χωρίς δόντια

Γιατί το τέλος είναι πάντοτε κρυμμένο
στην ίδια του την τελειότητα

***

ΤΗΣ ΝΕΚΡΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑΣ

Δεν το έκανα από πρόθεση, ορκίζομαι
Μα σαν την είδα ξωτικό
να τρέχει με γυμνά τα πόδια
προς εμένα
Νόμισα θα διαπεράσει την καρδιά μου
Γι’ αυτό έριξα το βέλος
Άλλωστε εμείς οι κυνηγοί του Βασιλιά
στο θέλημά Του υπακούμε
Η πινακίδα το έγραφε ολοκάθαρα:
«Εξοντώστε κάθε εύθραυστη στιγμή»

*Από τη συλλογή «Στον αρχαίο κόσμο βραδιάζει πια νωρίς», Εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2012.

Leave a comment