Αντώνης Αντωνάκος, Δύο ποιήματα

Οι έρωτες

Οι έρωτες εξαφανίζονται
σαν μώλωπες
μα τίποτα δεν γιατρεύεται

Η βροχή πέφτει στ’ ανοιχτά μας μάτια
πάλι και πάλι με τον αμβλύ της ήχο

Φαρμακωμένοι γυρνούμε στα φαρμακεία
Πίνουμε σιρόπια και κολόνιες

Γυρνούμε στους δρόμους
χωρίς παρελθόν
κι έρωτες το μόνο μας μέλλον

***

Εφτά φορές στην Αμοργό

Στην Αμοργό ένιωσε τι εστί

ωθήσεως χαλαρής παρανάλωμα

σβέρκος σερνικός που ’χει γυρίσει πλευρό

εφτά φορές στην Αμοργό

όλο ζουμιά και σύμβολα και ρίμες

γάμο εκάμνανε τρικούβερτο

κι ένας έφαγε τον άλλο

*Από τη συλλογή “Φαινομενολογία Του Γυμνού Πνεύματος”, εκδ. Αδέσποτος Σκύλος, Οκτώβρης 2018.

Leave a comment