Μαρία Σερβάκη (1930-2015), Σαν πλάσμα των ονείρων μου

Σαν πλάσμα των ονείρων μου όταν ήρθε και
στάθηκε μπροστά μου ακόμα μια φορά
Αυτός ο
Διαπραγματευτής

Των υδάτων των πουλιών των θεών των ουρανών

Γύρισε πάλι κοντά μου η μητέρα μου η νύχτα, φώναξε

Το βλέμμα του μόλις που με κρατούσε στη ζωή

Ο θάνατος δεν είναι παρά ένα υπερβόρειο χαμόγελο
Είπε

Κι έγινε νύχτα

*Από τη συλλογή “Ο οδοιπόρος”, εκδ. Εκάτη, 2013.

Leave a comment