ΕΛΕΝΑ ΜΑΡΙΑ

Την έλεγαν Ελένα Μαρία, όνομα συνηθισμένο στις γειτονιές της Μπογκοτά. Τριγύρναγε με ένα μπουκάλι στα χέρια και στην τσάντα. Μαλλιά πάντα μαύρα, μάτια ακόμα πιο σκοτεινά. Μέσα της κρυβόταν μαύρος πάνθηρας, αλίμονο αν άνοιγε το στόμα της. Το ζώο θα έτρωγε πρώτα το λαιμό, μετά το στήθος. Τις φλόγες στα πόδια της δεν έβλεπες, φορούσε πάντα μακριά φορέματα, πόδια γυμνά στο χώμα, χέρια κλαδιά, ντάμα κούπα στην κοιλιά. Η Μαρία Ελένα, όπως τη φώναζε η νόνα της, ξεψύχησε ένα βράδυ στα καρφιά, πάνω σε έναν φράχτη, στις μαύρες πλατείες της Μπογκοτά, εκεί που δεν νυχτώνει.