Είδες πώς φώτισε το πρόσωπό του
Με 50 λεπτά μόνον
Η αυθεντική χαρά μετουσίωσε τη φτώχεια του
Σε καθαρό φως
Είναι παιδικός άνθρωπος; ρώτησε το κορίτσι
Ναι, παιδί μου, οι παιδικοί άνθρωποι
Δε ναρκισσεύονται, δεν κομπάζουν
Δεν υποκρίνονται, δεν αρέσκονται στα παίγνια
Απλά ξεχνιόνται στην παρατήρηση
Των ανθρώπων που ξυπνούν αξημέρωτα
Και κρέμονται από χειρολαβές
Που εκμηδενίζονται σε μάζες
Που γιορτάζουν και πενθούν
Οι παιδικοί άνθρωποι έχουν έκπληκτα μάτια
Γιατί τα θαύματα δεν συμβαίνουν
Χωρίς μαθητευόμενους μάγους
Οι παιδικοί άνθρωποι διαλύονται
Μέσα στους άλλους
Χωρίς να φοβούνται μη χάσουν την υπόστασή τους
Σαν τις σταγόνες στις μεγάλες θάλασσες
Αυτός άλλωστε, είναι ο προορισμός τους